Midlife ‘Motor’ crisis?

Tuurlijk ben ik dit jaar (2010) 50 geworden… maar ineens word je dan geconfronteerd met het fenomeen ‘midlifecrisis’. Nou komt het woord ‘crisis’ al amper voor in mijn woordenboek en met ‘midlife’ heb ik ook niet zoveel. Daarnaast klinkt het nogal negatief en die mensen die mij kennen weten inmiddels dat ik een ‘positivo-optima-forma’ ben.

Maar goed, ik ben dus dit jaar met motorrijden begonnen en inmiddels ook geslaagd en dan schijn je dus last te hebben van zo’n midlifecrisis. Ik heb eerst maar eens de definitie opgezocht in de Dikke van Dale en die zegt het volgende:

mid·life·cri·sis [mitlajfkrajses] de; v(m) -crises periode van twijfel aan eigen capaciteiten, teleurstelling enz. bij mensen van omstreeks 40 jaar.

Nou daar hebben we al het lek deels boven water. Ik ben inmiddels 50 dus 10 jaar te laat. Daarnaast ken ik helemaal geen periodes van twijfel. Laat staan aan eigen capaciteiten.

Nou goed… twijfel ik dan nooit??? Ik moet wel eerlijk zijn. Toen ik mijn Harley Davidson ging kopen heb ik inderdaad wel lopen twijfelen over het model en het aantal CC’s. Het budget bracht uiteindelijk uitkomst dus dat probleem was eigenlijk zo opgelost. Ken ik dan verder geen teleurstellingen? Tuurlijk wel… maar die horen bij het leven en die moet je een plekje geven. Verder weinig reden voor crisis zou ik zeggen.

Nader onderzoek op Wikipedia leerde mij dat de term is geïntroduceerd door Elliot Jaques in 1965. Men gaat ervan uit dat er een emotionele staat van twijfel en onrust zich manifesteert wanneer je je bewust wordt van het feit dat je halve leven erop zit en dat je nog zoveel moet doen of wellicht nog niet hebt gedaan. Vanuit het tijdsbeeld 1965 met de na-oorlogse generatie en de technische vooruitgang, kan ik mij daarbij wel wat voorstellen. Ook zijn de symptomen dat je uitgekeken bent op je relatie en je sociale contacten en dat men een aandrang voelt om het roer eens flink om te gooien. Ook de behoefte om sterk en vitaal te zijn komt daarbij naar voren en het aanschaffen van ongebruikelijke en dure voorwerpen.

Ik kwam op de website www.infonu.nl een leuk lijst tegen welke ik je niet wil onthouden:

• -Behoefte om een langgekoesterde droom nu eindelijk te verwezenlijken.
• -Het ontwikkelen van een nieuw levensdoel.
• -Heimwee naar jongere jaren.
• -Hernieuwde aandacht voor verschijning en uiterlijk.
• -Het nemen van ondoordachte beslissingen die het leven ingrijpend kunnen veranderen.
• -De aanschaf van kostbare zaken zoals een peperdure auto, een jacht of juwelen.
• -De behoefte om zich af te zonderen van anderen of juist een ander soort vrienden op te zoeken.
• -Ineens elke avond van huis zijn.
• -Nadenken over emigreren.
• -Heil zoeken bij spirituele stromingen, zelfs sekten.
• -Doen van riskante beleggingen en investeringen.
• -Toevlucht zoeken tot alcohol en pillen om gevoel van zinloosheid te verdrijven.
• -Plotseling een verre reis maken.

Het leuke is dat je deze lijst stuk voor stuk ook positief kunt invullen.

Gelukkig zijn er ook wetenschappers die verklaren: ‘Mannen van nu hebben helemaal geen midlifecrisis’. Volgens Carlo Strenger, Professor Psycholoog aan de Tel Aviv Univeristy is dit gedachtengoed helemaal achterhaald en kwam het voort uit het feit dat in die tijd mannen van 35 en ouder ervan uitgingen dat na hun 35e hun levenskwaliteit achteruit ging. De naderende ouderdom kon dan tot extreme reacties leiden.

Mannen van nu daarentegen geven juist aan dat ze nu veel gelukkiger zijn dan 20 jaar geleden omdat ze het nu beter voor elkaar hebben.

Vandaag de dag hebben 40′ers en 50′ers geleerd om een aantal tegenslagen te verwerken en hebben meer levenservaring en wijsheid. Hierdoor kunnen ze beter inspelen op de mogelijkheden die de volgende fase hen biedt. Een 50′er heeft nog even veel volwassen jaren voor de boeg dan hij achter de rug heeft. Dat is voor velen het moment om eindelijk eens te beginnen aan hun droomproject.

Voor mij geldt hetzelfde. Geboren in 1960 en redelijk zorgeloos opgegroeid in een tijd waarin het economisch steeds beter werd. Dat zag je aan de bestedingspatroon van je ouders, de vakantie, de televisie, de auto etc. Opgegroeid in het brommer tijdperk is dat gevoel eigenlijk nooit weggeweest. Er was niets lekkerder dan rijden op je brommer en de stap naar motorrijden was destijds wat makkelijker dan nu. Het enige wat mij tegenhield was het verbod van mijn vader. Bang als hij was dat mij wat zou overkomen, heeft hij dat altij tegengehouden.

Toen respecteerde je dat. Als ik nu tegen mijn zoon van 18 dat zou zeggen, denk ik wel dat hij mijn argumenten in overweging zou nemen, maar beslissen doet hij zelf.

Tijden veranderen…

Na je schoolperiode breekt er een tijd aan van je eerste baan, verkering, trouwen, huisje boompje beestje, kinderen en meteen een hele verantwoording. In mijn geval ook nog de stap naar het ondernemerschap. In die levensfase komt het niet eens in je op om motor te gaan rijden, maar de passie bleef altent latent aanwezig. Het gevoel bij het horen van het karakteristieke Harley geluid bleef aanwezig en liet mijn hart toch sneller kloppen.

Ik heb altijd genoegen genomen met het feit dat dit een droom bleef die op een dag zou uitkomen als de tijd daar was. Wel had ik voor mijzelf 50 als uitgangspunt genomen. Leek me een prachtige leeftijd om te gaan motorrijden. Mijn zoons zijn nu 18 en 15, mijn vrouw werkt 2,5 dag per week en soms in het weekend en financieel de zaak op orde, kortom de tijd was nu rijp.

Met volle instemming van het gezin ben ik aan dit avontuur begonnen en bij de eerste rit op de motor door de bossen bij Overberg wist ik: ‘Ja, hier doe je het voor!’ Heerlijk dat gevoel. Toen ook nog de Harley in beeld kwam en ik deze kon kopen was het feest bijna compleet. Allen mijn rijbewijs ontbrak nog maar gelukkig ben ik dus 15 december 2010 geslaagd.

Het is opvallend hoe vaak ik, of mijn vrouw de opmerking krijg van ‘Oh, zit je in een midlifecrisis’ vanwege het feit dat ik op mijn 50 ben gaan motorrijden en dan heb ik nog niet eens vermeld dat ik ook sport…;-) Dat schijnt ook niet te mogen. Nee… je mag er op je 50e niet goed uitzien. Je moet op de bank hangen, het liefst met een biertje in je hand, schaaltje nootjes en je zwembandje over je joggingbroek hangend… Nou mooi niet! Een gezonde geest huist nou eenmaal in een gezond lichaam zo ook mijn positieve geest.

Het bovenstaande lijstje heb ik maar eens ingevuld:

• -Behoefte om een langgekoesterde droom nu eindelijk te verwezenlijken:
• >Eindelijk geld en tijd om die Harley Davidson te kopen
• Het ontwikkelen van een nieuw levensdoel.
• >Het halen van mijn motorrijbewijs
• -Heimwee naar jongere jaren.
• >Heerlijk dat brommer gevoel weer terug krijgen
• -Hernieuwde aandacht voor verschijning en uiterlijk.
• >Niet met een bierbuik over die tank
• -Het nemen van ondoordachte beslissingen die het leven ingrijpend kunnen veranderen.
• >Dat is nooit verstandig dus niet doen!
• -De aanschaf van kostbare zaken zoals een peperdure auto, een jacht of juwelen.
• >Ja, een Harley is niet goedkoop maar wel waardevast
• -De behoefte om zich af te zonderen van anderen of juist een ander soort vrienden op te zoeken.
• >De HOG (Harley Owners Group) is anders een aardige club mensen
• -Ineens elke avond van huis zijn.
• >Elke avond gaat ook vervelen
• -Nadenken over emigreren.
• >In andere landen heb je fantastische natuur en ruimte om te toeren
• -Heil zoeken bij spirituele stromingen, zelfs sekten.
• >De HOG is niet spiritueel en ook geen sekte
• -Doen van riskante beleggingen en investeringen.
• >Een Harley is geen riskante belegging vooral niet gekocht bij de Harley Dealer
• -Toevlucht zoeken tot alcohol en pillen om gevoel van zinloosheid te verdrijven.
• >dan mag je niet meer motorrijden
• -Plotseling een verre reis maken.
• >Ja, in Amerika kan je prachtig rijden en ter plekke een Harley huren

Dus iedereen die het woord ‘midlifecrisis’ naar mij in zijn mond neemt, verwijs ik naar dit blog.

Je bent gewaarschuwd!